June 23, 2020

కరోనా కకావికలు




పొద్దున్నే లేచి జాగ్రత్తగా తలుపు తీసి,పాల పాకెట్లు తెచ్చి కడిగి కిచెన్ లో పెట్టి బ్రష్ చేసుకుంటుంటే, పాల పాకెట్లు కడిగాక చేతులు హాండ్ వాష్ తో కడుక్కోలేదని గుర్తొచ్చింది.

ఎలా ఇప్పుడు? సగం బ్రషింగ్ కూడా అయ్యేపోయింది. సరే గబ గబా చేతులు డబుల్ సైజ్ లో హాండ్ వాష్ తో కడిగి, కాఫీలవీ కానిచ్చి ఆదివారం కదా, ఆఫీసు పని లేని రోజు కాబట్టి, మిక్సీ రిపేర్ కి ఇవ్వాలని  బయలు దేరటానికి రెడీ అయి బయట పడ్డా

లిఫ్ట్ బటన్ మోచేత్తో నొక్కడం రెణ్ణెల్ల బట్టీ బాగానే అలవాటైంది. కానీ ప్రతి రోజూ అది నొక్కాక, మోచేతికి వైరస్ పట్టుకుంటే? అది పాక్కుంటూ చేతుల దాకా వచ్చి, మొహమో జుట్టూ సవరించుకున్నపుడు మొహం మీదికి ఎక్కేస్తే? అని వెధవ డౌట్ మాత్రం  మార్చ్ నుంచీ వస్తూనే ఉంది ప్రతి సారీ

లిఫ్ట్ ఆటోమాటిక్ డోర్స్  కాబట్టి లాగే పన్లేదు. అమ్మయ్య

కిందకి వచ్చి కారు డోరు తీసి ఎక్కాక, డోర్ హాండిల్ కి శానిటైజర్ పూయడం మర్చిపోయానని గుర్తొచ్చింది.

చచ్చాం! ఇప్పుడెలా

బాగు లోంచి శానిటైజర్ తీసి చేతుల నిండా పులిమి , స్టీరింగ్ పట్టుకోవడం

ఈ స్టీరింగ్ కి స్టైల్ కొద్దీ లెదర్ కవరింగ్ వేయించాం. లెదర్ మీద కరోనా ఎంత సేపు బతికి
ఉంటుందో గూగుల్ చేయాలి.

 పర్లేదులే, ఇదేమైనా నిజం లెదరైతే భయపడాలి.

సీ విటమిన్ సప్లిమెంట్స్ కొనాలని గుర్తొచ్చి, అపోలో ఫార్మసీ దగ్గర కారాపాను

తలుపు నెట్టుకుని లోపలికి వెళ్లాక,హాండిల్ పట్టుకుని నెట్టామని గుర్తు రావడం..ప్చ్, ఖర్మ

కెవ్వుమనబోయి "శానిటైజర్ పెట్టలేదా?" అంటే..

"అయిపోయింది మేడమ్"

అపోలో ఫార్మసీ లో క్రోసిన్, అమృతాంజన్ కూడా "లేవండీ" అని వినయంగా చెప్తారు

ఎటు చూసినా డైపర్లు, పాల డబ్బాలూ

పక్కనే వేరే షాపు కి పోయి "ఫలానా విటమిన్లూ, ఒక క్రోసిన్ చార్టూ ఇవ్వండి" అనగానే "క్రోసినా? ఎందుకూ, జ్వరమా? ఎప్పట్నుంచీ, తల్నొప్పి ఉందా? దగ్గుతున్నారా? పొడి దగ్గా తడి దగ్గా? ఒళ్ళు నొప్పులున్నాయా? బ్రీతింగ్ ఇబ్బంది ఉందా?"

కరోనా వచ్చిందా అని తప్ప మిగతా ప్రశ్నలన్నీ అడిగారు

"లేదయ్యా బాబూ, మా కుక్కకి జొరం వచ్చింది. దానికి ఇదే వెయ్యమన్నాడు డాక్టరు" అని చెప్తే అపనమ్మకంగా చూస్తూ దూరంగా నిలబడి చార్ట్ విసిరేశారు

సరే ఎవరినీ తాక కుండా మడి గట్టుకుని ఇల్లు చేరి డోర్ లాక్ తీయబోతుంటే గుర్తొచ్చింది. డోర్ హాండిల్ ని చున్నీ తో పట్టుకుని తీస్తే చేతికి డైరెక్ట్ కాంటాక్ట్ ఉండదని.

చున్నీ తో పట్టుకుని డోర్ తీసి లోపలికి వెళ్ళి ఫ్రెష్ అయి,బజారుకెళ్ళొచ్చిన బట్టలు బాత్ రూం లో వదిలేసి, కొత్త వస్త్రములు ధరించి బయటికి రాగానే చున్నీ మంచం మీద కనపడింది.

దేవుడా, దీన్ని ఇక్కడే వదిలేశానా?

గబ గబా గూగుల్ ఓపెన్ చేసి "బట్టల మీద కరోనా ఎంతసేపుంటుందని అడిగాను.

మూడు గంటలని ఒక చోటా, రెండు రోజులని ఒక చోటా, డిపెండ్స్ అని మరో చోటా  ఉంది

సరే అని కర్రతో ఆ చున్నీ తీసి బయట పడేసి, ఎందుకైనా మంచిదని మంచం మీది బెడ్ షీటు కూడా తీసేసి, కొత్తది వేశాను.

లంచ్ తర్వాత ఏదో బుక్ చదువుకుంటూ మంచం మీద వాలితే బ్రహ్మాండమైనదీ మరియఊ భయంకరమైనదీ అయిన డౌటొచ్చింది.

కరోనా చున్నీ మీద నుంచి బెడ్ షీటు మీదకి పాకిందేమో అని అది తీసేశాను. మరి ఈ పాటికే అది పరుపు మీదకి పాకి ఉంటే? ఈ బెడ్ షీట్ కింద కరోనా ఉంటే? అది అక్కడి నుంచి పాక్కుంటూ బెడ్ షీట్ మీదకి రావడానికి ఎంత టైము పడుతుందో?

దుబ్బున మంచం మీదనుంచి లేచి సోఫా ఎక్కాను. నా బట్టల మీద ఒక వేళ...

ష్.. మళ్ళీ బట్టలు మార్చుకోవడం అయింది

సాయంత్రం వంటింట్లో ఉండగా ఇంటాయన వర్క్ స్టేషన్ (స్టడీ రూమ్) లోంచి " సాంబారు పెడుతున్నావా? ఘుమ ఘుమ లాడి పోతోంది వాసన ?" అన్నాడు

వాట్? ఘుమ ఘుమలా ? నాకేమీ వాసన రావట్లేదే?

కరోనా ఎక్కేసిన వాళ్లకి వాసన తెలీదుట. ఇపుడెలా?

"నాకేం రావట్లేదు వాసన? నిజంగానే ఘుమ ఘుమలు వస్తున్నాయా నీ రూం లోకి?లేక నాకు కరో....."

"అబ్బ, ఆపు ఎప్పుడూ అదే ధ్యాస. వండే వాళ్లకి ఘుమ ఘుమలు తెలీవు. వంటింటి బయట ఉన్న వాళ్ళకి బాగా తెలుస్తాయి. నీకింకా కరోనా రాలేదు"

అమ్మయ్య అనుకుని వంట అక్కడ పడేసి చల్లగాలికి బయట గార్డెన్ ఏరియా లోకి  వచ్చాను.

"మీ అమ్మాయి వయొలిన్ క్లాసు అడ్రస్ చెప్తాన్నావు?" దూరం నుంచి ఫ్రెండ్ కేకేసింది

చెప్దామని నోరు తెరవగానే అటేపు వ్యాహ్యాళికి పోతున్న దోమల్లో ఒకటి నా కుత్తుక జొచ్చింది. అనగా గొంతులోకి పోయి, ఆగకుండా దగ్గొచ్చింది

నా చుట్టు పక్కల కాస్త దూరంగా వాకింగ్ లకీ, కబుర్లకీ బయటకు వచ్చిన వాళ్ళంతా, బాంబు పేలినట్టు కకావికలై ఎక్కడో పడ్డారు

ఒక పదేళ్ళ పాప "ఆంటీ, యూ ఆర్ హావింగ్ డ్రై కాఫ్.." అంది భయంగా చూస్తూ.

ఈ విషయం అసోసియేషన్ కి తెల్సి , హెల్త్ డిపార్ట్మెంట్ కో, పోలీసులకో ఫోన్ చేసే లోపు, గబ గబా ఇంటికొచ్చి పడ్డాను.

ఇంతకీ కరోనా పరుపు మీద ఎంతసేపుంటుందో గూగుల్లో దొరకలేదు.అది ఈ పాటికి తలగడ మీద ఎక్కి బజ్జుని ఉంటే నా గతేం కాను?

June 19, 2020

మలయాళ సినిమాల మాజిక్


లాక్ డౌన్ పుణ్యమా అని అందరూ గొప్ప ఖాళీగా ఉన్నమనేసుకుంటున్నారు గానీ ఎవరి పన్లు వాళ్ళకుండనే ఉన్నాయి. ఐనా ఇదివరకు బయటికి వెళ్ళే సమయాలన్నీ మిగులే కాబట్టి అందరూ Netflix , అమెజాన్ ప్రైమ్, హాట్ స్టార్ ఇలా దిజిటల్ ప్లాట్ ఫాం లలో వందల కొద్దీ సినిమాలూ చూసేసారు.

నిజానికి ఈ డిజిటల్ ప్లాట్ ఫాం లేకుంటే ఇతర భాషా సినిమాలు చూడాలంటే అందరికీ అయ్యే పని కాదు.

అనేక భాషల సినిమాల్లున్నా, ఈ కోవిడ్ సీజన్ లో మాత్రం అందరి మనసులూ దోచి పారేసింది మాత్రం మళయాళ సినిమాలే

ఒకప్పుడు మళయాళ సినిమాలనగానే చిన్న చూపు ఉండేది. అది మన అజ్ఞానమే. సెక్స్ సినిమాలు తప్ప ఇక్కడ రిలీజ్ అయ్యేవి కాదు  కాబట్టి, అవొక్కటే తెలుసు మనకి




అలాటిది ఇప్పుడు పదుల కొద్దీ సినిమాలు అందుబాటులోకి వచ్చాక, ఆ సినిమా కథలు, నటులు వాళ్ళ నటన,జీవితాన్ని వాళ్ళు చూసే దృష్టి కోణం, వాళ్ల యాక్సెప్టెన్స్ లెవెల్స్, ఇవన్నీ చూస్తుంటే సినిమాలు తీసే వాళ్ళ కంటే ముందు చూసే వాళ్ళ మీద గౌరవంగా ఉంది. "మీరు చూస్తున్నారు కాబట్టి తీస్తున్నాం" అనే చెత్త వాదనకు అక్కడ చోటు లేదు



వాళ్ళు మంచి సినిమాలు తీస్తున్నారు. హీరో ఇమేజ్ కి చాలా తక్కువ ప్రాధాన్యం ఇస్తూ.

కమర్షియల్ సినిమాలు లేవని కాదు, ఉన్న వాటి స్వరూపాలు వేరుగా ఉన్నాయి.

ఇన్ని పాటలు, ఇన్ని ఫైట్లు, ఒక ఐటెం సాంగ్ అంటూ లెక్కలు లేవు.




ఫలానా వాడి కొడుకు కాబట్టి, వాడి వంశ చరిత్రను ఉద్దేశించి డైలాగులు, తొడలూ అవీ కొట్టుకోడాలు, సంక్రాంతి స్పెషల్  మసాలా సినిమాలు ఇవేవీ లేవు

చాలా సినిమాల్లో కేవలం జీవితం, దాని చుట్టూ తిరిగే  stories ,అంతే




మనో భావాలు చాలా తక్కువనుకుంటా కేరళైట్స్ కి. లేక పోతే "ట్రాన్స్" సినిమాకి మన దగ్గరైతే నానా గొడవా జరిగేది

జల్లి కట్టు
న్యాను ప్రకాశన్
వరణె ఆవశ్యముండ్
హెలెన్
నీలాకాశం పచ్చ కడల్ సువర్ణ భూమి
ఉండా
రెడ్ వైన్
బెంగుళూర్ డేస్
ఇష్క్
పెరంబు



ఇమ్మాన్యుయేల్
మనోహరం
గీతాంజలి
డ్రైవింగ్ లైసెన్స్
హే జూడ్
పదినెట్టాం పడి
అంబిలి
ఆర్టిస్ట్
ఓం శాంతి ఓ షణ
ఆండ్రాయిడ్ కుంజప్పన్
కూడె
ఒరు విశేష పెట్ట బిర్యాని కిస్సా


ఇంకా చాలా సినిమాలు

నజిరియా,నివిన్ పాలీ,ఫహాద్ ఫాజిల్,దులకర్ సరే సరి..ఎంత అద్భుతమైన నటన, ఎంత సహజమైన నటన

పాటల కోసమే హీరోయిన్ అనే కాన్సెప్టే లేదు
నజిరియా సినిమాలో ఉందంటే, మొత్తం షో అంతా తనదేగా! బెంగుళూర్ డేస్, ఓం శాంతి ఓ షణ, కూడె ఆ పిల్ల కోసమే చూడాలి

ఈ సినిమాలన్నీ చూశాక,కేరళ పోయి ఆ పచ్చ పచ్చటి వూళ్ళు మళ్ళీ తిరుగుతూ ఈ సారి ఆ మనుషౌలందర్నీ ప్రేమిస్తూ, అక్కడ థియేటర్లకు పోయి ఆ సినిమాలు చూడాలని అనిపించింది

మళయాళం సినిమాలు మాజిక్ అసలు

కొత్త తెలుగు సినిమాల మీద ప్రేమ అసలు లేనే లేదు నాకు. కనీసం టైం పాస్ కైనా చూడాలనే  కోరికను మళయాళం సినిమాలు పూర్తిగా తుడిచి పెట్టేశాయి

 




June 5, 2020

జీవితం@ఆన్లైన్


జీవితం@ఆన్లైన్ 





లాక్ డౌన్ ప్రస్తుతానికి అయ్యిందా?

మళ్ళీ ఎప్పుడు పెడతారో, ఏ రోజు 8 పీ ఎం కి, పీ ఎం వచ్చి "ఇంకో గంటలో లాక్ డౌన్" అని చెప్పేహేహేస్తాడో తెలీదాయె

పిల్లలంతా స్కూలు కోసం పిచ్చెక్కి పోయి ఉన్నారా?
మొన్నొక రోజు స్కూలు నుంచి ఈ మెయిలొచ్చింది. "జూ ఒకటో తారీకు నుంచి స్కూళ్ళు మొదలు. " అనుంది మొదటి లైను.
నిజంగా ఎగిరి గంతేసేశాను. తరవాత చదవడం కొనసాగించాను ఆనంద బాష్పాలు తుడుచుకుంటూ!

"ఈ ప్రయాణంలో మీ సహకారం మరవలేనిది .(లక్షలు లక్షలు ఫీజులు కడుతుంటే ఆ మాత్రం మెచ్చుకోరూ),తల్లిదండ్రుల సహకారం, ప్రేమ, స్నేహం పిల్లల్ని చదువులో ముందుకు నెడతాయి..అదీ ఇదీ..."

మూడు పేరాలు ఇదే సోది

స్కిప్ చేసి కిందకు పోయానా? "కాబట్టి, మీరు మీ పిల్లల చదువు మీద ఒక కన్నేసి ఉంచండి. వాళ్లకు అర్థం కాని విషయాలు మీరు డిస్కస్ చేయండి.. (ఒకటో క్లాసు రెండో క్లాసు సిలబస్ వరకూ ఒకే,పదో క్లాసు మేథమెటిక్సూ, పన్నెండో క్లాసు ఫిజిక్సూ మన వల్లేమవుతుంది?) జూన్ ఒకటి విడుదల

..... ఆన్ లైన్ క్లాసెస్" అనుంది

ఈ హడావుడంతా "ఆన్ లైన్ క్లాసుల" కట

గొప్ప నీరసం వచ్చి పడింది

నిజానికి పిల్లలంతా స్కూలు కు పోవాలనీ, స్కూలు స్నేహితులని కలవాలనీ క్లాస్ రూం లెర్నింగ్ కోసం తహ తహ లాడుతున్నారు. కానీ ఏం చేస్తాం? పరిస్థితులు అనుకూలించట్లేదు

సరే, క్లాసులు కోసం లాప్టాపులూ అవీ రెడీ చేసుకుని పిల్లలు కూచుంటారా, సగం మంది టీచర్లకు లాగిన్ ఎలా అవ్వాలో మర్చిపోవడమో, లింక్ ఓపెన్ కాక పోవడమో ఏదో జరుగుతుంది. ఈ  లోపు పిల్లకాయలు వీడియోలు, ఆడియోలు ఆఫ్ చేసి ప్రైవేట్ గా ఫోన్లలో ఫ్రెండ్స్ తో కాల్సూ, చాటింగ్సూ

సైన్స్ ప్రాక్టికల్సూ అవీ ఖాన్ అకాడమీ లో వీడియోలు చూడండి అనే మెసేజ్ చూడగానే అసలు పిల్లలంతా దొర్లి దొర్లి నవ్వడం

ఈ లోపు ఏ పేపర్ వాళ్ళో ఫోన్ చేసి "ఎక్స్ పర్ట్ ఒపీనియన్ కావాలి. పిల్లలకు ఆన్ లైన్ క్లాసులు కదా, వాళ్లతో పేరెంట్స్ ఎలా ఉండాలో చెప్పండి" అని

"ఏవుందీ, పిల్లలకు మధ్య మధ్యే హెల్త్ డ్రిక్స్ సమర్పయామి. బ్రేక్ లో కబుర్లు చెప్పాలి. క్లాసయ్యాక పిల్లలు ఏడుస్తుంటే వాళ్ళని ఓదార్చాలి. ఆ తర్వాత పోయి అంట్లు తోముకోవాలి. ఆ పైన టైముంటే ప్రైమ్‌లో ఏదైనా సినిమా చూడాలి"  లాటి సలహాలేవో చెప్పాననుకోండి


ఇటు తిరిగి చూస్తే మొబైల్ లో మెసేజ్ లు "ఆన్ లైన్ జిం, ఆన్ లైన్ మ్యూజిక్కూ, ఆన్ లైన్ జుంబా క్లాసుల్లో చేరండి. మీకొక్కరికే 75 శాతం డిస్కౌంట్ కలదు" అని

కరోనా నో ఏం పాడో గానీ జీవితం మొత్తం ఆన్ లైన్లోకి పోయి కూచుంది.




పోనీ జనమేమైనా బయట జాగ్రత్త్తగా ఉంటార్రా అంటే లేదాయె. మాస్క్ కట్టుకుని పక్క వాళ్ల వొళ్ళో కూచున్నా పర్లేదన్నట్టు ఉంటున్నారు.  పైగా ఆ మాస్క్ మెళ్ళో వేసుకు తిరుగుతారు అదేదో కాసుల పేరల్లే.

లేదా గడ్డం మీద ఎవరో గుద్దితే  కట్టు కట్టుకున్నట్టు, గడ్డానికి తగిలించుకుని తిరగడం

నిన్న సూపర్ మార్కెట్లో ఒకాయన మాస్క్ లేకుండా వచ్చి, అదేమంటే "జస్ట్  ఒక పాల పాకెట్ కోసం వచ్చాను. దానికే మాస్క్ కావాలా?" అని వాదించాడు

ఆదివారం వస్తే "రేపటి నుంచి కోళ్ళు ఈ ప్రపంచంలో ఉండవు" అనే ప్రకటన ఇందాకే వచ్చినట్టు చికెన్ షాపుల దగ్గర ప్రజలు

అదేమంటే "మాస్కుంది గా" అనడం

సోషల్ డిస్టెన్స్ ని పట్టిచుకోకుండా పది మాస్కులు కట్టుకున్నా ప్రయోజనం లేదురా నాయనా అని ఏ భాషలో చెప్తే ఎక్కుతుందో తెలీట్లేదు

జనం ఈ రకంగా ఉంటే, కరోనా పాప ఎప్పుడు వెళ్ళి పోతుందో స్కూళ్ళు ఎప్పుడు తీస్తారో అంతా అగమ్య గోచరం.

ప్రస్తుతానికి స్వస్థి